شماره 10
محرم که شروع شد حرف زدنم - لااقل در اينجا - نيامد . اصلا نمي دانم بعضي ها چگونه اينقدر وقت مي کنند در اينترنت پرسه بزنند !‏ پروفايلش را باز مي کني مي بيني ماشالله شونصدنفر در شبکه دوستيش چپانده . به وبلاگش سر مي زني مي بيني ماشالله به پونصد نفر لينک داده . نظراتش را نگاه مي کني مي بيني ماشالله شصت نفر پيام گذاشته اند - هرچه دلتان مي خواهد فکر کنيد اصلا هم نه حسوديم مي شود و نه غبطه مي خورم ! مگر بخيلم ؟‏ -
بگذريم ...
محرم است و امشب شب شام غريبان بود . مثلا خيلي دلهايمان گرفته است !‏ چه فايده ؟‏ مثل هر سال .
امروز هم عاشورا بود ،‏ در هيئت مثل بقيه خودکشي کرديم . بايد مي بوديد و حتما هم بوديد و ديديد که مردم چه مي کردند و چه مي کرديم !  اما چه فايده ؟ مثل هر سال . 
اشک و عزا و هروله و سينه اي که بعدش ورع و کنترل شهوتت را تقويت نکند چه فايده ؟‏ مثل هر سال .
وضعيت جامعه منتظر فرج ،‏ نسبت به سال قبل بهتر شده است ؟‏ اگر نشده است ،‏ چه فايده ؟
امروز اس ام اسي از يکي از دوستان دريافت کردم ، نتيجه اش اين بود که باعث شد روي خيلي چيزها بيشتر تامل کنم .

«آيا آواي حزين مهدي عج را مي شنوي :
  آيا کسي هست مرا ياري کند ؟ 
  و ايشان چه کمکي از ما مي طلبد ؟‏
  - اعينوني بورع و اجتهاد و عفت و سداد -
  ياريم کنيد با پرهيز از گناهان و در پارسايي کوشيدن و از شهوات بريدن نيکي ورزيدن . »

 شماره 11
بشر حافي گفت در بازار بغداد مي گشتم يکي را هزار تازيانه بزدند که آه نکرد ،‏آنگه او را به حبس بردند . از پي وي برفتم ،‏پرسيدم که اين زخم از بهر چه بود . گفت از آنک شيفته ي عشقم . گفتم چرا زاري نکردي تا تخفيف کردندي ؟ گفت از آنک معشوقم به نظاره بود ، به مشاهده عشق چنان مستغرق بودم که پرواي زاريدن نداشتم . گفتم گر ديدارت بر ديدار دوست مهين * آمدي خود چون بودي ؟ گفت فزعق زعقه و مان - نعره اي بزد و جان نثار اين سخن کرد .

پي نوشت :‏ دوست مهين يعني بزرگترين دوست ، مراد خداوند يا اولياءالله  است .

شماره 12
 حبک نعمتي - قبرک قبلتي - ذکرک بهجتي - يا حبيبي
 وصلک منيتي - انت في وحدتي - هجرک نقمتي - يا حبيبي 
 خواستم از حسين ع بنويسم ولي نتوانستم وقتي ديدم ظهر امروز همه چيز حزين بود حتي اشياء‏ !‏ انگار غربت
 صد عصر جمعه را داشت .